Impact: China’s growing civil society

Hope for the people in China is not in the government, it’s not in the Communist Party. Hope is in civil society.

Listening to Teng Biao, renowned Chinese human rights lawyer, speaking today in Amsterdam, this quote stuck with me as one of his few positive comments on contemporary China.

He spoke about his career and experiences as a university lecturer and part-time lawyer in Beijing. His work focuses mostly on human rights cases, such as cases related to Tibet, Falun Gong or other politically sensitive topics. Doing this work at first meant that he was hindered in acting as a lawyer in these cases and he was faced with progressively increasing pressure: being disbarred, having his passport taken away, being kidnapped, being locked up, being tortured. He now lives in Hong Kong unable to return to his native Beijing for fear of being arrested. Again.

Over the past two months I have been speaking with over 40 Dutch companies about the business opportunities for them in China and how to go about making the most of these opportunities. And while talking about many of the positive developments in China that have happened in the last few years, it is sometimes easy to not look at all those things that are not improving in China. Such as the position of human rights defenders. And today’s talk was a bleak reminder of actually how dire a state they are in.

Under Xi Jinping’s leadership the political climate for these lawyers and other activists has been getting worse, in Teng’s view, with an increasing crackdown on movements such as the New Citizens Movement. In his talk, Teng called on foreign governments and ngo’s to keep putting pressure on the Chinese government so that this crackdown will relax. At the same time, it is unclear what effect this pressure has – but as Teng rightly points out: if you don’t say anything, you can be sure nothing changes.

Fortunately, despite the doom and gloom of Teng’s perspective he also sees positive developments. Influenced by amongst others globalization, the growing penetration of the internet and ongoing activities from the pro-democracy movement civil society is growing stronger.

Despite government pressure, despite the lack of an independent judicial system and many other forces working against it, the impact of civil society in China is increasing. During his talk, Teng shows pictures of protests in all forms across China. Pictures of events which wouldn’t have been allowed in any way in the 1990’s, as a keen listener from the audience observed.

As Teng states, the hope of the people in China is in a strengthening civil society to contribute towards change in China. Hopefully, the commitment and dedication of courageous and admirable people like Teng and his fellow human rights lawyers and other activists will see this happen.

Leaving on a jet plane

A couple of months ago, waiting at a ground floor gate at Schiphol airport for my flight to London, the man next to me turned and said “it really is a miracle, isn’t it?”. As he said this, we were watching our plane taxi towards the glass we were standing behind and come to a perfect stop.

To me, the miracle isn’t that this huge, very heavy metal box manages to stop exactly where it should, but rather that that airplane manages to stay in the sky for hours to take hundreds of people to their destination.

I was reminded of that conversation this morning staring out of the window of a bus on my way to Haarlem, passing by Dutch polders and large parts of the Schiphol territory. Looking outside I see a fleet of KLM planes, planes coming in to land over our heads, planes taxi-ing across the highway to get to their gates. Most people on the bus stared with amazement and maybe some with travel envy to the planes taking off or landing in front of our eyes.

Travel hasn’t lost its appeal or its wonder for me. Being on a plane, well, that part is not my favourite but the idea of travelling to somewhere far away, waking up after a long flight – or preferably, an overnight train – in a new destination is still one of my favourite things.  And I can’t wait for some of the exciting travel coming up in the next few months. Business ánd pleasure.

 

Keuzes

Eén van de moeilijkste dingen in de ontdekkingsreis van het ondernemen vind ik telkens weer het bepalen van wat wel of niet te doen: op welk aanbod ga ik in, welke mogelijkheid laat ik aan me voorbij gaan (wie weet hoe kansrijk), en welke stappen zet ik actief zelf (en wanneer) om mijn bedrijf op de juiste manier te laten groeien.

Het fijne van zelfstandig werken en werken binnen het netwerk dat ik heb opgebouwd, is dat er regelmatig iets geheel onverwachts op mijn pad komt. Daar word ik altijd ontzettend blij van. Het voelt als een compliment om te merken dat geheel onbekende mensen me weten te vinden of dat oude bekenden aan me denken. En juist die nieuwe dingen en vele mogelijkheden geven mij weer energie om verder te werken aan datgene wat ik in mijn werk wil bereiken.

Maar ik ben niet goed in kiezen. Of beter gezegd, ik heb tijd nodig om tot een keuze te komen.

Maar kiezen is onvermijdelijk: ga ik in op de mogelijkheid die op mijn pad is gekomen of laat ik dit deze keer aan me voorbij gaan? Hoe weet je vantevoren welke impact of invloed een keuze kan hebben? Natuurlijk kun je dat niet weten, en dat maakt die keuze zo moeilijk te nemen.

In de afgelopen twee jaar heb ik gelukkig nog geen enkele keer spijt gehad, heb ik nog nooit gedacht ‘had ik toch niet beter…’ En dat sterkt me erin dat ik uiteindelijk blijkbaar datgene kies wat op dat moment het beste past en wat het beste past bij de richting die ik op wil. Zo greep ik de mogelijkheid om een heel ander type werk te gaan doen op een bekend thema twee jaar geleden met beide handen aan: het bleek de start van mijn bedrijf. Eerder dit jaar sloeg ik een aanbod af om een aantal maanden in China te kunnen werken: in vele opzichten paste dit aanbod heel goed bij mij, maar op de belangrijkste elementen niet bij wat ik professioneel wil doen.

Op deze zondagavond kraken mijn hersenen weer over een keuze die ik moet maken. Past dit project bij de richting die ik op wil van verdere verdieping op het gebied van maatschappelijk verantwoord en duurzaam ondernemen in Azië? Kan dit me nieuwe netwerken bieden? Durf ik uit mijn eigen fijne comfort zone te stappen om op een andere manier met klanten te werken?

Stiekem weet ik dat, welke keuze ik ook maak, ik daar blij mee zal zijn. Waarom kost het maken van die keuze me dan telkens toch weer zoveel moeite?