De trein als prestigeproject

Sinds een paar jaar ben je in een ruime 5 uur met de trein vanuit Beijing in Shanghai. Een rit die je daarvoor een volle dag kostte, of een lange nachttrein. De hogesnelheidstrein die deze twee steden nu verbindt is slechts een van de vele snelle treinen die nu in China door het land razen. De uitbreiding van het hogesnelheidsspoorwegnetwerk is verbluffend te noemen de afgelopen jaren: met de eerste lijn aangelegd in 2008, staat de teller intussen tot over de 10.000 km hogesnelheidspoor en verbindt het netwerk meer dan 100 steden (bron: Economist).

De uitbreiding van het spoorwegnetwerk, en vooral de toename van het aantal hogesnelheidslijnen, is belangrijk voor China: het zorgt voor een betere verbinding tussen de steden wat niet alleen logistiek goed is maar juist ook voor het persoonsvervoer tussen de steden. Zo zit de trein naar Shanghai waar ik zondagavond in zat bomvol – het was een van de laatste van die dag (om het halfuur gaat er een) en de enige waar ik nog een kaartje voor kon krijgen. Uiteraard stopt deze trein onderweg een aantal keer, bij toch geen kleine steden: Jinan en Xuzhou om er maar twee te noemen. Maar, vrijwel iedereen die in Beijing is ingestapt blijft zitten tot Shanghai.

Toegankelijke steden

De toegankelijkheid van steden neemt toe, wat ook zijn uitwerking heeft op de verdergaande verstedelijking in China. De hogesnelheidstreinen gaan namelijk ook steeds dieper het binnenland in, waardoor de verbinding tussen dat binnenland en de kust flink is versterkt en het makkelijker wordt voor mensen om een baan te nemen verder weg.

Het feit dat dit netwerk van hogesnelheidslijnen zo snel is opgebouwd geldt terecht als een knappe prestatie in het land. Het wordt niet voor niets als prestigeproject gezien in het land zelf. Maar, er is niet alleen goed nieuws. Na bijvoorbeeld een groot ongeluk bij Wenzhou in 2011 vragen sommigen zich af of de snelle bouw van het netwerk niet ten koste is gegaan van de veiligheid. De manier waarop de Chinese overheid met dat ongeluk omging (waarbij binnen een dag alle wrakstukken begraven moesten worden en alle discussie op sociale media werd gecensureerd) is een indicatie dat deze kritiek niet wordt gewaardeerd. En dat vooral niet moet worden getornd aan dit project van nationale trots.

Beide kanten zie ik terug in de filmpjes die doorlopend op de schermen te zien zijn in de trein. De machinisten worden afgebeeld als piloten: aantrekkelijke, sterke mannen die verantwoordelijk zijn voor het bijna ongemerkt voortrazen over het Chinese spoor. In detail wordt met een animatie uitgelegd hoe de spoorwegleiding met alle treinen in verbinding staat en deze monitort.

En dan de mechanici en veiligheidscrew: in strak uitgevoerde choreografieën laat het filmpje zien dat deze zelfverzekerde mannen en vrouwen precies weten wat ze doen en oog hebben voor alle details. Zodat wij zonder zorgen op onze plek van bestemming aankomen.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *