Japan

Het pad van ‘Japan’: van basisschool tot ondernemer

Ik denk dat het in groep 8 was. Ik was 11 of 12 en mijn huiswerk was om een werkstuk te schrijven over iets wat ik zelf had gekozen. Dat onderwerp werd Japan.

Ik herinner me eigenlijk alleen nog de voorkant van het papieren, handgeschreven werk: een witte coverpagina met een grote rode cirkel. Wat anders, tenslotte, als het over Japan ging. Waarom ik voor Japan koos als onderwerp voor dit werkstuk… Tja.

Blijkbaar trok toen al het mysterieuze en mystieke van een land zo ver weg en zo anders dan Nederland.

Japan in Australië

Jaren later, ik was intussen 16, woonde ik een jaar in Australië. Vanuit een klein Oost-Gronings dorp bracht dat jaar me ineens in een hele andere wereld, met plotseling ook een internationale vriendengroep. Andere uitwissselingsstudenten die, net als ik, een jaar op een middelbare school in Tasmanië hun wereld een stuk groter zagen worden. Het was ook een jaar dat – nu ik terug kijk – flinke impact op de rest van mijn leven heeft gehad.

Een Japans meisje die toevallig bij mij om de hoek woonde, werd in dat jaar een goede vriendin. Ik zie haar nog steeds wanneer ik in Japan ben, heb haar in Nederland mijn huis kunnen laten zien en was op haar bruiloft in Tokyo. Datzelfde geldt voor een tweede goede Japanse vriendin, ook ontmoet dat jaar in Australië. Op haar haar bruiloft in Frankrijk was ik haar getuige en het huis van haar ouders in Tokyo was voor mij een regelmatig logeeradres.

Japan in Leiden

Die vriendschappen konden, na dat eerste jaar in Australië, alleen maar verder groeien omdat ik Japans ging studeren – en daardoor onverwacht regelmatig in Japan kwam. Zodra ik vertel dat ik Japans heb gestudeerd, is de eerste of tweede vraag altijd: “Goh, wat interessant zeg. Maar waarom dan Japans?”

Die vraag kan ik nooit helemaal naar tevredenheid beantwoorden. Ik had geen fascinatie of obsessie voor één specifiek aspect van het land zoals veel van mijn mede-studenten wel hadden: manga, karate, Japanse vrouwen, om maar een paar dingen te noemen.

Maar blijkbaar was er wel al een interesse die steeds terug kwam en me zodanig intrigeerde dat het me leidde naar een keuze voor een studie van een land en taal volledig anders dan hetgene wat ik kende. Ik wilde een uitdaging, en de kans om een nieuw deel van de wereld te leren kennen. Een stukje van Azië, een deel van de wereld dat juist ook in de twintigste eeuw al zo belangrijk was geweest in de wereld. Die keuze heeft me vervolgens mogelijkheden en ervaringen geboden die ik vantevoren niet had kunnen voorzien.

Mathilde Teuben Alumnikai

Een paar weken geleden stond ik voor een groep jonge mensen die op dit moment Japans studeren. Ik was uitgenodigd om iets te komen vertellen over het werk wat ik nu doe en om te laten zien wat ik heb gehad aan mijn studie om op deze plek te komen. Want dat blijft één van de grote vragen tijdens de laatste fase van die studie, in elk geval voor mij: wat kan ik hier straks eigenlijk mee?

Nou, kan ik intussen concluderen, ontzettend veel.

Ik ontdekte dat je met een studie als Japans eigenlijk alle kanten op kan. Maar dat dat niet automatisch is en dus veel van je eigen creativiteit en nieuwsgierigheid vraagt. Het beroep ‘Japanoloog’ bestaat niet. Je moet je vak zelf creëeren en op ontdekking gaan welk werk en welk carrièrepad bij je past.

Bij mij heeft dat pad tot nu toe geleid tot het zelfstandig ondernemerschap en tot een inhoudelijke specialisatie rond duurzaam en verantwoord ondernemen in Azië, met focus op China. En ja, ook nog een klein beetje op Japan – dat verdwijnt denk ik nooit helemaal meer sinds dat werkstuk in groep 8.

Dit is geschreven voor #blogawaynl

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *