Saturday reading: on street art in Beijing

My Saturday so far has mostly been spent catching up on my neglected Google Reader subscriptions, Twitter favourites and more. It’s been good taking the time reading about so many different things happening around the world, ranging from:

But the thing that has stuck with me most and that I’d like to highlight here especially is an article I found through UrbaChina, on the evolution of street art in China, focusing on Beijing. Interesting to read on something that has always been part of urban culture here, but which is still a very small movement in China. But growing. I would love to see the documentary about it as well, hopefully it’ll find its way to one of the (Asian) film- or documentary festivals here.

[youtube https://www.youtube.com/watch?v=kMfSjagb36s]

De toekomst van werk

De afgelopen weken hebben bij mij vooral in het teken gestaan van werk, maar dan vooral: in welke vorm zou ik idealiter willen werken? Wat vind ik belangrijk in hoe ik werk, en bij mijn werk-/opdrachtgevers?

Stukje bij beetje begint daar een duidelijker beeld bij te ontstaan – en dat is eigenlijk ook een heel spannend proces. Ik ben de afgelopen tijd in dat proces ook een aantal uitdrukkingen tegen gekomen die mij enorm aanspreken en inspireren. Hieronder een paar van die uitdrukkingen (want een blog – of in elk geval dit blog – is tenslotte bedoeld om ideeën mee te delen):

> Ondernemer van je eigen talent

> Mens- & talentgericht werken

> Zelfstandig professional, met vooral daaraan gekoppeld de volgende regels uit het boek Society 3.0 waar ik al eerder aan refereerde:

Mensen hebben geen organisatie meer nodig om inkomen te verwerven. Ze werken tegelijkertijd voor en binnen verschillende netwerken en kiezen zelf welk netwerk hun ‘inzet’ verdient.

En als laatste, misschien wel de kreet die het meest mijn gevoel bevestigt van hoe de moderne arbeidsmarkt er uit zou (moeten) zien

> Loyaal aan je vak, in plaats van aan je werkgever

Toverwoorden: ruilen – delen – samenwerken

Ruilen.
Delen.
Samenwerken.

Het lijken de laatste paar weken toverwoorden te zijn die ik op veel, en vooral op onverwachte, momenten tegen kom. Natuurlijk zijn dit geen nieuwe begrippen. Het ruilen van goederen voor andere goederen bijvoorbeeld staat aan de basis van het samen leven van groepen mensen, waar intussen ‘gewoon’ geld voor in de plaats is gekomen.

Maar waar ik ook kijk, waar ik ook ben, of wat ik ook lees – het gaat tegenwoordig over ruilen, delen en samenwerken. Bijvoorbeeld als kernwaarde van nieuwe duurzame business modellen waar het magazine P+ vorige maand over schreef naar aanleiding van onderzoek van hoogleraar Jan Jonker. Uit dat onderzoek blijkt dat geld niet meer het enige ruilmiddel is en dat het samenwerken centraal staat in deze nieuwe business modellen.

Maar ook op bijvoorbeeld een Pechakucha avond in Amsterdam kwam in de meeste presentaties een vorm van bovenstaande naar voren: muzieksite 22tracks die juist is begonnen vanuit de gedachte om goede muziek te kunnen delen; de T-shirt ruilkraam van de Tilburg Cowboys waarbij je je oude bezwete t-shirt op een festival kan inruilen voor een schoongewassen ander t-shirt; of de fotograaf die unieke fotocamera’s weg geeft en de blije nieuwe eigenaar op het hart drukt om er iets moois mee te doen.

Tegelijkertijd ben ik begonnen met het lezen van het boek Society 3.0; een boek dat ingaat op hoe het anders zou kunnen in Nederland en dat met name de rol van (virtuele) netwerken hierin centraal stelt. Ik ben er nog lang niet helemaal door heen, maar ik ben erg benieuwd naar de ideeën.

Want vanmiddag belandde ik in een uitgebreide discussie met een goede vriend over hoe een echt flexibele arbeidsmarkt er uit zou kunnen zien. Dus niet het nieuwe werken wat, in mijn beleving, in de praktijk met name betekent dat je met je laptop ergens anders dan op kantoor zit. Maar echt flexibel werken: dat je langdurig verbonden bent aan meerdere opdrachtgevers die je serieus nemen in plaats van of gezien worden als tijdelijke zzp’er die er nu even voor een klus is of in plaats van een voltijds arbeidscontract waarin geen ruimte is voor aanvullende, niet-concurrerende opdrachten. In die situatie gaat het juist om waarde toevoegen op de juiste plek – en die juiste plek kan variëren gedurende de week. [verdere uitwerking hiervan volgt] De kern blijft: delen & samenwerken waarbij je gebruik maakt van de juiste expertise beschikbaar binnen een netwerk van gelijkgestemden.

Het leidt wel tot de persoonlijke vraag: waar vind ik mijn plek in dit bewegende spectrum van ruilen – delen – samenwerken. Op dit moment bevind ik me, professioneel gezien, in een grote organisatie met een duidelijke taakomschrijving. Een deeltaak daarin is het opbouwen van een (extern) netwerk en het samenwerken met partners, maar binnen een beperkt kader. Kan dat niet flexibeler of in meer vrijheid? Of moet ik mijn plek daar meer zelf in vinden, of zelfs: veroveren?

Met dezelfde vriend proberen we sinds een tijdje een groepje mensen bij elkaar te krijgen die werken op vergelijkbare thematiek en die juist ook open staan voor het delen & samenwerken. We noemen het Crossover, juist omdat het over meerdere expertises & vakgebieden gaat en die met elkaar probeert te verbinden. Maar eigenlijk willen we meer.

En terwijl ik al dit overdacht vanavond op de bank kwam het journaal voorbij met daarin een reportage over Griekenland. Zoals eigenlijk elke dag, zul je denken. Gelukkig was deze anders, en betrof het een positief verhaal. In Griekenland hebben kleine gemeenschappen een manier gevonden om ook zonder de euro diensten en goederen te kunnen ‘kopen’: ze zijn terug gegaan naar het aloude ruilen. Een mooie afsluiter van de dag dus. Hier te kijken en ook nog over te lezen.

Video: Where good ideas come from

I saw this video a few weeks ago, but it has stuck with me since then, so it’s time to share.

[youtube https://www.youtube.com/watch?v=Mb0ssmoXG1I&w=420&h=315]

I’ve had a few ideas floating in my head but none of them are concrete enough yet to start doing something with them. It’s good to know that all it takes is time for these ideas to connect and make sense!