“Vaak liggen loopbaanmogelijkheden alles behalve voor de hand.”

09:00
Mijn werkdag begint vandaag buiten de deur. Maar voordat ik naar het ministerie van Buitenlandse Zaken doorloop, haal ik eerst mijn stagiair-voor-een-dag Jennifer* op bij Den Haag CS.

Want, voor studenten Japanologie is het soms maar lastig te bedenken welke loopbaanmogelijkheden er eigenlijk zijn na toch best een specialistische studie. Vaak liggen die mogelijkheden alles behalve voor de hand.

Zoals zelfstandig werken op de onderwerpen MVO, Azië en internationaal ondernemen. En ook dat klinkt voor veel mensen nog best vaag. Daarom neem ik haar – en jullie – mee op een van mijn werkdagen.

09:30
De eerste afspraak: maandelijks schuif ik aan bij een vergadering van het NCP OESO-richtlijnen om de voortgang van mijn werkzaamheden te bespreken, maar vooral om overeenstemming te krijgen over plannen voor de komende tijd. Mijn werk richt zich vooral op voorlichting: website, evenementen en een aantal zaken die vooral op de achtergrond aandacht vragen. In de vergadering maken we keuzes over het thema voor een bijeenkomst eind november en worden de laatste wijzigingen in het werkprogramma voor 2015 afgestemd. Aan dat laatste heb ik de afgelopen weken veel tijd besteed dus met een goed gevoel verlaat ik de vergadering.

Onderweg naar buiten praat ik Jennifer verder bij over die vergadering. Ondanks dat we een studie gemeen hebben, staat deze dag bijna volledig in het teken van andere onderwerpen dan Japan, dus de dag bevat voor haar behoorlijk veel onbekende onderwerpen verwacht ik.

12:00
We zijn weer op mijn ‘kantoor’, dat wil zeggen: thuis, waar ik na anderhalf jaar eindelijk een fijne werkplek heb gecreëerd. Ik zet alvast een paar punten naar aanleiding van de vergadering van die ochtend per mail uit. Vragen over zalen voor de bijeenkomst in november, over planning, over sprekers. Ook meld ik me aan voor een conferentie in diezelfde week over een ander thema waar ik meer over wil leren: hoe kun je in je (productie)keten een leefbaar loon realiseren en welke innovatieve oplossingen gebruiken bedrijven nu al.

13:00
Omdat de middag straks weer gevuld is met nog een paar afspraken is de lunch simpel en praat ik Jennifer bij over een aantal dingen waar ik mee bezig ben. Zoals een mogelijk event rond MVO in China waar ik met een aantal mensen over in gesprek ben. En de reis naar China waar ik me op oriënteer voor volgende maand. De komende week wil ik een knoop doorhakken over het wel of niet gaan, maar eigenlijk vooral over de route (welke steden) en hoe ik mijn reis slim kan koppelen aan een aantal evenementen die rond die tijd in o.a. Shanghai en Beijing plaats vinden. Ik stuur nog een paar mails uit naar contacten in China als verdere voorbereiding.

Het is een aardige puzzel, maar langzaam maar zeker wordt mijn beeld van wat ik deze keer in China wil doen scherper.

14:30
We lopen weer richting het ministerie: kennis maken met een nieuwe collega die volgende week begint. Ik ben dan een paar dagen op reis en we praten daarom nu alvast over het werk wat ze gaat doen waarvoor ik een deel overdracht verzorg. In het DE Cafe in Babylon wacht ik nog even op haar te midden van werkende en druk pratende mensen. Het wordt een heel leuk gesprek, mede ook omdat ze net terug is van een paar weken in Shanghai en we dus ineens praten over gezamenlijke kennissen van daar voordat we toekomen aan de reden van deze afspraak. Na de koffie lopen we nog even het ministerie in om de start van haar werk met haar rechtstreekse collega te bespreken. Na een korte stop bij het directie-secretariaat om wat afspraken te maken, loop ik naar buiten.

Eenmaal buiten realiseer ik me dat het alweer laat in de middag is. In de buitenlucht kom ik bij van de vele uitgebreide gesprekken van vandaag, maar ben ook tevreden met de afspraken die er zijn gemaakt.

17:30
Langzaam lopen we naar het centrum van Den Haag voor even een beetje Japan in mijn dag – en dus ook het moment dat Jennifer weer bij bekende materie is: het Japan Open Café is al begonnen en ik vind een paar bekenden uit het Japan-netwerk. De borrel is bedoeld om buiten de kring van Japanologen juist ook anderen die actief zijn met Japan in hun werk bij elkaar te brengen. Dat begint intussen steeds beter vorm te krijgen. Ik praat bij met een paar mensen, en sta vervolgens in een Japans gesprek met een van mijn professoren en de Japanner met wie hij staat te praten. Het is even weer wennen om in het Japans uit te leggen wat MVO is, maar de woorden komen snel genoeg weer terug. Onverwacht is ook mijn oud-balletlerares er – ik herinner me weer dat ook zij Japanoloog is – en we hebben een enorm leuk gesprek over zelfstandig werken, duurzaamheid in je eigen leven integreren en veel meer.

20:00
Ik laat Jennifer achter bij haar studiegenoten waarvan er ook een paar zijn. Onderweg naar huis denk ik terug aan de dag en hoop ik dat ze heeft kunnen zien dat een studie je niet hoeft te beperken in het soort werk dat je doet. Ook een opleiding zoals Japans kan de start zijn voor een veel bredere loopbaan dan je in eerste instantie zou denken, als je zelf die andere richting maar kan ontdekken.

* Jennifer is een fictieve stagiair-voor-een-dag

Dit is geschreven voor #blogawayNL

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *